0174 - 38 68 01
Gildestraat 215, 2671 BW Naaldwijk
Opleidingen in professioneel
en persoonlijk leiderschap

Word de beste leidinggevende van het bedrijf.

Viele Grüße aus Krimm

30 januari 2020

Januari is alweer bijna voorbij en dat betekent: tijd voor de wintersport!

Traditiegetrouw zijn we daarom afgelopen vrijdagnacht rond half twee in de auto gestapt, om mooi op tijd aan te komen en nog wat aan de zaterdag hebben.

Dit jaar brengt de reis ons naar een skigebied waar we door de jaren heen steeds weer terug lijken te komen.
Niet expres, maar het loopt gewoon steeds zo.

Eén van de allereerste jaren dat we daar waren, waren we samen met een ander gezin op vakantie. Het is al heel lang geleden, dus we hebben het hier over vier pappa’s en mamma’s en vier van die kleine erwtjes met skischoenen tot aan de lies.

Van die vakanties als mini weet ik niet zo heel veel meer, maar sommige herinneringen hebben weten te overleven.

Zo kan ik me nog heel goed de dag voor de geest halen dat we helemaal naar de top van de berg gingen.

Alles bij elkaar zaten we ruim een half uur in allerlei verschillende liften die ons steeds hoger brachten.
Op een gegeven moment waren zelfs alle bomen weg!
(Kleine ik was daar nogal van onder de indruk)

Toen we beneden in het dal waren, scheen de zon en eenmaal boven was dat ook nog wel zo, maar het was er toch wel heel koud. Het werd ook steeds donkerder en al snel begon het ook nog te sneeuwen.

En niet een beetje sneeuw, we zaten ineens midden in één of andere sneeuwstorm met windvlagen, sneeuwvlokken die je neus aanvallen en we konden helemaal niet meer zien waar beneden en waar boven was.

Maarja, we moesten wel naar beneden, want boven op die berg was het niet per se heel veilig.

Die dag hebben we iets heel belangrijks geleerd: zo lang je er op vertrouwt dat jouw benen weten wat ze moeten doen, kom je áltijd en overal naar beneden.

Natuurlijk was het helemaal niet leuk.
Natuurlijk was het hartstikke koud.
En natuurlijk was het ook best wel heel eng.

Maar dat neemt niet weg dat je zelf mag kiezen: sta je jezelf toe om door omstandigheden uit het veld geslagen te worden, of durf je jouw hoofd een time-out te geven zodat al jouw verborgen vaardigheden zichzelf eens mogen laten zien?

Want pas als je dat laatste doet, kom je er achter hoe veel je nu eigenlijk al kan.
Waardoor je de volgende keer dat het niet precies gaat zoals je had verwacht, veel rustiger kunt reageren: je weet immers dat je ‘van binnen’ genoeg competentie hebt zitten, dus het maakt een stuk minder uit wat er ‘buiten’ gebeurt.

Dus, als je merkt dat je jouw performance nog te veel afhankelijk laat zijn van de omstandigheden en wil je daar iets aan doen?
Kom eens langs om kennis te maken 😉

<< volgende
alle artikelen
vorige >>

Abonneer je op onze wekelijkse tips voor leidinggevenden. 

“Dank voor de wederom heerlijke e-mail.”

“Ik geniet van elke mail die ik van jullie krijg.”

Wij werken samen met onder meer:

Op deze website worden er cookies gebruikt voor het analyseren en verbeteren van het gebruik van de website. Accepteer Cookies